หน้าแรก » รู้กฏหมายกับทนายหรรษา » ความผิดหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา

ความผิดหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา

โพสต์โดย : Admin เมื่อ 4 ก.ย. 2559 23:20:37 น. เข้าชม 3969 ครั้ง แจ้งลบ

โดย หรรษา สีแดง  
                                หมิ่นประมาทโดยการโฆษณา
                     ประมวลกฎหมายอาญา  มาตรา  328 ถ้าความผิดฐานหมิ่นประมาทกระทำโดยโฆษณาด้วยเอกสาร ภาพวาด ภาพระบายสี  ภาพยนตร์ ภาพหรือตัวอักษร ที่ทำให้ปรากฎด้วยวิธีใดๆ  แผ่นเสียงหรือสิ่งบันทึกเสียง  บันทึกภาพ  หรือบันทึกอักษรกระทำการกระจายเสียงหรือกระจายภาพ หรือโดยกระทำการป่าวประกาศด้วยวิธีอื่น  ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุก  ไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000  บาท
                 จากฎีกาคำว่า โฆษณา หมายความว่าการกระทำใดๆ  ที่ให้ข้อเท็จจริงนั้นแพร่หลายไปยังบุคคลภายนอกในลักษณะวงกว้าง
                  คำพิพากษาฎีกาที่ 1312/2542   ความผิดฐานหมิ่นประมาทที่กระทำโดยการโฆษณาหนังสือพิมพ์ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328  ย่อมเป็นความผิดสำเร็จเมื่อมีการวางจำหน่ายหนังสือพิมพ์
                     ข้อยกเว้นเกี่ยวกับการกระทำความผิดฐานหมิ่นประมาท  มีข้อยกเว้นอยู่ 2 ส่วน  ส่วนแรกคือ  ข้อยกเว้นที่ทำให้การกระทำที่เป็นหมิ่นประมาทไม่เป็นความผิด  บัญญัติอยู่ในมาตรา 329 และ มาตรา 331   และอีกส่วนหนึ่งบัญญัติว่าการกระทำนั้นได้รับการยกเว้นโทษ  คือ กรณีตามมาตรา 330
                    มาตรา 329  ผู้ใดแสดงความคิดเห็นหรือข้อความใดโดยสุจริต
                       1 )   เพื่อความชอบธรรม  ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตน
                       2  ) ในฐานะเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติตามหน้าที่
                       3 )  ติชมด้วยความเป็นธรรม  ซึ่งบุคคลหรือสิ่งใดอันเป็นวิสัยของประชาชนย่อมกระทำ
                      4 )   ในการแจ้งข่าวด้วยความเป็นธรรมเรื่องการดำเนินการอันเปิดเผยในศาลหรือในการประชุม
                     ผู้นั้นไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท
                   มาตรา 329  เป็นบทบัญญัติให้การกระทำนั้นไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทในเบื้องต้นจะต้องปรากฎว่าผู้ที่แสดงความคิดเห็นหรือข้อความนั้น  จะต้องทำการโดยสุจริต  ถ้ากระทำโดยไม่สุจริตก็จะอ้างมาตรา 329 ไม่ได้
                   มตรา 321  คู่ความ หรือทนายความของคู่ความ  ซึ่งแสดงความคิดเห็นหรือข้อความในกระบวนพิจารณาคดีในศาลเพื่อประโยชน์แก่คดีของตนไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท
                   มาตรา 330  ในกรณีหมิ่นประมาท  ถ้าผู้ถูกกล่าวหากระทำความผิดพิสูจน์ได้ว่าข้อที่หาว่าเป็นหมิ่นประมาทนั้นเป็นความจริง  ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ   แต่ห้ามไม่ให้พิสูจน์  ถ้าข้อความหมิ่นประมาทนั้น  เป็นการใส่ความในเรื่องส่วนตัวและการพิสูจน์จะไม่เป็นประโยชน์แก่ประชาชน
                   มาตรา  330เป็นเหตุยกเว้นโทษ  ไม่ใช่บทบัญญัติที่ทำให้การกระทำไม่เป็นความผิด
                  ปัญหาที่ถามกันมาว่า   หมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา  ไม่ได้ระบุชื่อนามสกุลจริง  แต่เป็นนามแฝง  เป็นหมิ่นประมาทหรือไม่    เนื่องจากหมิ่นประมาทต้องเป็นการใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สาม  คำว่า ผุ้อื่น  นั้นจากแนวคำพิพากษาศาลฎีกาต้องทราบว่าหมายถึงใคร  แต่ไม่จำต้องระบุชื่อบุคคลนั้น
                  คำพิพากษาฏีกาที่ 295/2505(ประชุมใหญ่)   โจทก์ฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326,328  โดยกล่าวในฟ้องว่าจำเลยได้โฆษณาด้วยเครื่องกระจายเสียงต่อชุมนุมชนซึ่งมาประชุมกันว่า “ ทนายความเมืองร้อยเอ็ดคบไม่ได้ นกสองหัว  เหยียบเรือสองแคม เป็นมวยล้ม ว่าความทีแรกดี  ครั้นได้รับเงินก็ว่าเป็นอย่างอื่น”  และได้กล่าวในฟ้องด้วยว่าทนายความจังหวัดร้อยเอ็ดในวันที่จำเลยกล่าวข้อความนี้มีเพียง 10คน  และในขณะที่จำเลยกล่าว  จำเลยได้เห็นโจทก์ซึ่งเป็นทนายความคนหนึ่งประกอบอาชีพว่าความอยู่ในจังหวัดร้อยเอ็ดเข้ามาในที่ประชุมด้วย  กับยืนยันมาในฟ้องว่าจำเลยกล่าวเช่นนั้นก็โดยมีเจตนาหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์และบรรดา  ผู้ประกอบอาชีพทนายความในจังหวัดร้อยเอ็ดทุกคนให้ได้รับความเสียหาย
                     ดังนั้น  การกล่าวถึงผู้อื่นต้องทำให้ผู้ฟังนั้นคาดหมายหรือทราบได้ว่าเป็นใคร  แม้จะกล่าวถึงบุคคลคนเดียวก็ตาม  แต่ถ้าผู้ฟังไม่อาจคาดได้ว่าหมายถึงใครก็ไม่ถือว่าเป็นข้อความที่ชัดเจนว่ามีการหมิ่นประมาทบุคคลนั้นแล้วแล้ว  


**ครับถ้าอยากปรึกษาปัญหากฎหมายส่วนตัว กรุณาพิมพ์ ชื่อ สกุล และ หมายเลขโทรศัพทฺ์ ไว้ในช่องคอมเมืนท์ แล้วทางเราจะติดต่อกับไปครับ**